سال هاست كه فدراسیون ها، هیات ها، مسئولان ورزش های انفرادی مشكلاتشانرا فریاد می زنند و هر مكانی را برای بازگو كردن دغدغه ها غنیمت می شمرندو برای حمایت مالی به هر شخص حقیقی و حقوقی رو می اندازند اما نه گوش شنوایی است كه به حرف هایشان گوش دهد و نه فرد دلسوزی كه حمایت مالی را به عهده بگیرد؛ فقط بودجه ای اختصاص داده شده كه صورتشان را سرخ نگاه دارند. وقتی كه پای حرف های مسئولان ورزشی می نشینیم به یك تفاهم مشترك می رسیم و آن نبود بودجه است، بودجه ای كه میلیاردی برای تیم های لیگ برتری فوتبال آن هم از جیب دولت خرج می شود و در نهایت منتخبین بازیكنان در قالب تیم ملی به المپیك راه پیدا نمی كنند و مایه ی تاسف یك ملت می شوند؛ بودجه ای كه به تیم پیكان داده می شود تا به دسته ی یك سقوط كند!
بودجه هایی كه به داوران و مربیان داده می شود و پول هایی كه بدون برنامه ریزی و درخواست تعهد در قبال آن، به افرادی می رسد كه نام ورزش به گوششان نخورده و نه ورزشكار هستند و نه مدیر لایق. هیچكس منكر تاثیرات فوتبال در بین جوانان نه تنها به عنوان یك ورزش بلكه به عنوان یك پایگاه اجتماعی، فرهنگی و سیاسی نیست و نقش آن را در جامعه جهانی نمی توان بی تاثیر دانست و كسی به تخصیص بودجه به رشته فوتبال مخالفتی ندارد اما این ها دلیلی برای بی اعتنایی به ورزش های انفرادی به خصوص رشته های رزمی نیست و آیا اگر از ابتدا این مقدار هزینه برای ورزش های انفرادی می شد آن ها هم همین نتیجه ها را كسب می كردند؟ البته هم اكنون نیز با این وضعیت گوی سبقت ازآن ورزش های انفرادی است و صاحبان مدال های جهانی و المپیك هستند.

رتبه دوم

حسین درگی در وبلاگ منتظر خورشید به اخبار حاكی از رتبه دوم استان در جذب سرمایه گذاری خارجی اشاره می كند و می گوید: از هیاهو و متشكر  بودن  مقامات استان از  یكدیگر كه بگذریم. چیزی كه بیشتر به چشم می آید، كارخانجاتی است كه به علت بحرانهای مالی – اقتصادی، یا متوقف می شوند و یا تعدیل نیرو می كنند و نرخ رو به افزایش بیكاری كارگران است كه در هیچ آماری اعلام نمی شود .

درگی در ادامه برای استانهای دیگر تاسف می خورد و می آورد: به هر حال اگر این مدعا درست باشد و قزوین رتبه دوم جذب سرمایه گذاری خارجی را داشته باشد، وای به حال بقیه استانهای كشور كه در رتبه های بعدی قرار گرفته اند  …

 از افتخارات ابوترابی، عوایدی به قزوین نمی رسد

نویسنده بی نام و نشان وبلاگ رسانه پردازان در پست اخیرش نوشته:  این روزها تعدادی از نویسنده های وبلاگ شهر قزوین، ابوترابی را در حد اعلی آنطور که ... .آنها از وی به واسطه مناسبی که در قدرت کسب کرده است به عنوان یک افتخار برای قزوین یاد می کنند و به نحوی شایسته او را ستایش کرده اند!

وی در ادامه اضافه می كند: هرچند افتخار آفرینی ارزشی معنوی می آفریند و باعث سربلندی و احساس غرور در یک ملت می شود اما همگان می دانند که از این غرور در صورتی که خود شخص نخواهد عواید دیگری نمی رسد.

این نویسنده بی نام و نشان به موقعیت و توانایی های نماینده مردم قزوین برای توسعه استان می پردازد و میگوید: ابوترابی با مناسب و موقعیت هایی که دارد می تواند تاثیر زیادی روی توسعه استان قزوین داشته باشد و با تحول در این استان، آن را در حد یک استان پیشرو در میان استانهای کشور ارتقاء دهد اما باید حامیان او پاسخ دهند که وی حداقل تا کنون چند بار نام قزوین را از تریبون مجلس صدا زده است؟ چه اقداماتی برای استانش و مردم آن انجام داده و چند درصد از وقت خود را صرف استان مطبوعش کرده است؟

وی در ادامه میگوید: ابوترابی نه تنها به عنوان یک نماینده عادی تاثیر مثبتی روی استان قزوین نداشته است بلکه از جانب او این استان دچار ضعف ها و آسیب هایی هم شده است.

در پایان نوشته آورده است كه: قزوین نماینده ای می خواهد که نام «نماینده» یک اجتماع را به یدک نکشد و بتواند حداقل وظایف نمایندگی خود را انجام دهد.

 سند افتخار یا ناكارآمدی!

 آب به آسیاب دشمن!

آمار ها چه در زمینه ورزش و چه در زمینه های دیگر مبین این مسئله هستند كه چه میزان در هر بخش پیشرفت یا پسرفت وجود داشته است تا نسبت به كمبود ها برنامه ریزی انجام شود و برای تقویت آن ها اقداماتی صورت گیرد.

البته منظور آمار و ارقامی است كه بر اساس معیار های مشخص و فرمول های از پیش تهیه شده، به وسیله كارشناسان و فعالیت های كارشناسی تهیه شوند؛ در غیر این صورت اگر آمارها بر اساس حدس و گمان باشد علاوه بر اینكه رون پیشرفت كار را كن می كند، موجب بیاعتمادی جامعه نیز می شود.

مسئولان برای تنویر افكار عمومی، برخی از آمار ها را در اختیار رسانه های گروهی قرار می دهند و رسانه ها نیز پیرو رسالت اطلاع رسانی آن ها را به جامعه منتقل می كنند و مردم را آگاه می سازند. در این میان مسئولان ضامن صحت داده های آماری خود هستند.

چند صباحی است كه زمزمه های افتتاح ورزشگاه 15 هزار نفری شهید امامی به گوش می رسد و هر روزه مسئولان برای بازدید و نظارت بر امور و میزان پیشرفت به استادیوم می روند چرا كه این استادیوم یكی از بزرگترین اماكن در حال ساخت استان است.

در پی اختلافات داخلی كه هیات كونگ فو استان در سالیان اخیر داشته و هرج و مرج هایی كه سبب نارضایتی برخی هنرجویان از این رشته شده، برآمدیم تا مصاحبه ای با دبیر هیات كونك فو استان داشته باشیم. حسن باغبانباشی در مورد عدم همكاری پیشكسوتان استان با هیات گفت: در درجه اول هیات مسئول كمیته یا مسئول سبك را به عنوان نماینده آن سبك در استان به رسمیت می شناسد و همه ی كارها نیز به این شخص واگذار می شود، بایستی مربیان تابع مقررات فدراسیون و هیات باشند و باید زیر مجموعه رئیس سبك قرار بگیرند و فعالیتشان با او هماهنگ باشد و چون بعضی از دوستان ما متاسفانه به علت مشكلات رفتاری كه با هم دارند با هیات نیز قطع رابطه می كنند و ابراز می دارند كه هیات به درخواست های ما توجه ندارد، درصورتی كه درخواست های آن ها چیزی نیست كه معقول باشد.

باغبانباشی در رابطه با ندادن حكم ها در برخی مسابقات گفتند: اینكه حكمی داده نشده اصلا كلمه ای بی اساس است چون كه از سال 84 كه هیات كونگ فو پایه گذاری شد در همه ی موارد مسابقاتی كه برگزار كردیم به نحوی حكم هایی به این افراد داده شد حالا یا به صورت انفرادی و یا احكام ها را به علت ذیغ وقت و محدودیت زمانی كه داشتیم طبق جدول قهرمان ها به مسئولین سبك ها و مسئولین شهرستان ها تحویل می دادیم كه به دوستان تحویل دهند؛ خب تعدادی از مربیان كم لطفی كرده اند و احكام را تحویل ندادند و یا بایگانی كرده اند یا به نحوی از بین برده اند.

کونگ فوتوآ به فعالیتش در سالیان متفاوت زیر نظر فدراسیون کاراته، فدراسیون ورزش های رزمی و کمیته مستقل کونگ فوتوآ خاتمه داد و در سال 1384 به طور مستقل به عنوان فدراسیون کونگ فو درآمد و کار خود را با پوشش 10 سبک دیگر شروع کرد و حدود 61 کشور عضو رسمی این فدراسیون شدند.

وجه تمایز این رشته با سایر هنرهای رزمی بکارگیری جسم و ذهن و ترکیب ضربات دست و پا و متناسب بودن حرکات با اندام های بدن است که موجب شده همه ی گروه های سنی را به خود جذب نماید و محبوبیت دوچندانی را نسبت به دیگر رشته های رزمی داشته باشد.

کاملا واضح بود که بارسلونایی ها کمی آرسنال را دست کم گرفتند، آرسنالی که در زمین خودش در برابر بهترین تیم های دنیا همیشه حرف هایی برای گفتن داشته است.

از دست دادن موقعیت توسط مسی و تعویض داویدویا گویای این مسیله است، زمانی که کیتا به جای ویا به زمین آمد قدرت حفظ توپ بارسلونا کاهش یافت در همین حین بود که ونگر به ازای یک تعویض گواردیولا دو تعویض طلایی انجام داد، بازیکنانی که روحیه فوق العاده داشتند و ونگر نیز در مصاحبه مطبوعاتی آخر بازی افزود که از همه لحاظ روحیه شاگردانش را برای برد آماده کرده بود، با افزایش فشار بر روی دروازه بارسلونا، کلیشی با یک پاس زیبا ون پرسی را صاحب موقعیت کرد و ون پرسی بالاخره طلسم دروازه را با عملکرد بد والدز که ما را یاد والدز فصل های پیش می انداخت توانست دروازه بارسلونا را باز کند تا نتیجه بازی مساوی شود؛ بارسلونایی که رو به حمله آورده بود اسیر تدبیر های ونگر کارکشته شد و سمیر نصری پاس گل را به آرشاوین سرشار از روحیه داد تا هم آرسنال پیروز میدان شود و هم تمام فوتبال بداند که آرسنال همه چیزش را مدیون ونگر است و در ادامه هر چقدر گواردیولا افسوس بیرون آوردن ویا را خورد، ونگر مسرور از آوردن بنتنر و آرشاوین بود.